สาระสำคัญ

บ้านของตระกูลโยโกตะในอดีตสร้างขึ้นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เป็นบ้านนักรบแบบมาตรฐานของเมืองท้ายปราสาทมาสึชิโระ คือประกอบด้วยตัวเรือนใหญ่ที่มุงหลังคาด้วยหญ้าอัดแน่น เรือนเล็ก โกดังผนังดิน และไร่เกษตร อาคารและบริเวณบ้านมีค่ามากเพราะอยู่ในสภาพเดิมเหมือนเมื่อครั้งใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงได้รับการกำหนดให้เป็นสมบัติวัฒนธรรมอันมีค่าของชาติ

ประตูนากาย่ามง

ประตูขนาดใหญ่ที่มีหลังคาทอดยาวอยู่ตรงทางเข้าทั้งสองฝั่ง ประตูนากาย่ามงเป็นหนึ่งในจำนวนประตูหลายชนิดของที่พักอาศัยของซามูไร ในยุคนั้นได้ถูกใช้เป็นที่พักของข้าราชบริพานและคนรับใช้ของขุนนางตามชื่อ “ประตูนากาย่ามง”

ทางเข้าตรงชั้นต่างระดับตรงทางเข้าบ้านโยโกตะ

นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ตระกูลโยโกตะได้สร้างทรัพยากรบุคคลที่มีความสามารถมากมาย โยโกตะ เออิ ซึ่งเกิดในตระกูลโยโกตะ (ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นวาดะ เออิ) ได้เรียนรู้เทคโนโลยีการผลิตเส้นด้ายที่ โรงงานผลิตด้ายไหมโทมิโอกะ (มรดกโลก) ซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดกุมมะในปัจจุบัน หลังจากกลับมาที่มัตสึชิโร่ เขาได้เป็นผู้ถ่ายทอดเทคโนโลยีดังกล่าวให้แก่ผู้คน นับเป็นผู้บุกเบิกความก้าวหน้าของสตรีในยุคนั้นออกสู่สังคม นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของ โคมัตสึ เค็นจิโร่ รัฐมนตรีกระทรวงรถไฟของยุคเมจิ และโยโกตะ ฮิเดโอะซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการศาลฎีกา อีกด้วย

อินเคียวย่า (บ้านพักหลังเกษียณ)

บ้านพักหลังเล็กที่แยกออกมาก็คืออินเคียวย่าซึ่งคล้ายกับบ้านพัก 2 ครัวเรือนในสมัยนี้

ไร่นาของตระกูลโยโกตะ

ไร่นาได้ถูกปลูกพืชผักสำหรับใช้บริโภคในครัวเรือน การมีไร่นาในลักษณะนี้ ถือเป็นลักษณะพิเศษของคฤหาน์ซามูไรที่อยู่รอบปราสาทมัตสึชิโร่ ปัจจุบันได้ใช้เป็นที่ปลูกมันเทศของเด็กๆ ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงและใช้เป็นที่เพาะปลูก “ฝ้าย” “คราม” “ดอกคำฝอย” สำหรับใช้ทำงานเวิร์คช็อป ประมาณครึ่งหนึ่งของพื้นที่ 1,600 ตารางเมตรเคยถูกใช้เป็นไร่นามาก่อน